Pochodzenie gesi
Gęsi zalicza się do rzędu blaszkodziobych, rodziny gęsiowatych. Chowane obecnie gęsi pochodzą przede wszystkim od szarej gęsi gęgawej udomowionej przed 3000 lat, gęsi garbonosej pochodzącej od suchonosa, a udomowionej ok. 1000 lat temu oraz od bernikli kanadyjskiej udomowionej dopiero w XVIII wieku. W północnej Afryce udomowiono także kilka tysięcy lat temu gęś nilową, a w ZSRR do wyhodowania gęsi pskowskiej użyto gęsi białoczelnej. Dzicy protoplaści domowych gęsi żyją do dziś na wolności, stanowiąc cenny element fauny. Gęś gęgawa występuje obecnie w Europie i aż po koło polarne; w kraju tylko na Pomorzu, Mazurach, Wielkopolsce i na Dolnym Śląsku. Najliczniej gnieździ się w rezerwacie Stawy Milickie oraz na jeziorze Gopło. Niestety liczba gnieżdżących się u nas gęsi zmniejsza się ciągle, a przyczyną tego stanu rzeczy jest między innymi intensyfikacja rolnictwa i rozwój przemysłu. Po powrocie z zimowisk związane ze sobą pary przygotowują się w odpowiednich miejscach do gniazdowania. Samica składa 4—12 jaj. Młode wylęgają się po 28—29 dniach. Oboje rodzice opiekują się młodymi starannie; trudno je wytropić, ponieważ są bardzo czujne. Gąsięta są bardzo żywotne, mniej więcej w wieku 4—6 miesięcy zaczynają fruwać. Dojrzałość płciową osiągają w trzecim roku życia.